ISO 1090 to potoczna nazwa europejnej normy EN 1090, która określa zasady projektowania, wytwarzania, montażu i oceny zgodności konstrukcji stalowych i aluminiowych w budownictwie. Jest obowiązkowa przy wprowadzaniu takich wyrobów na rynek Unii Europejskiej oraz umożliwia oznakowanie ich znakiem CE [1][2][5]. Wymóg ten wynika z powiązania z CPR 305/2011 i obowiązuje od 1 lipca 2014 r. po zakończeniu okresu przejściowego [5][7].

Czym jest ISO 1090 i skąd ta nazwa?

W praktyce rynkowej określenie ISO 1090 bywa używane zamiennie z PN-EN 1090, choć formalnie chodzi o pakiet norm europejskich EN 1090. Zestaw ten reguluje zasady projektowania, wytwarzania, montażu i oceny zgodności konstrukcji ze stali i aluminium przeznaczonych do zastosowań budowlanych [1][2][3].

Norma stanowi podstawę do wykazania zgodności wyrobów budowlanych i do legalnego oznakowania ich znakiem CE, co potwierdza spełnienie wymagań UE dla wyrobów budowlanych [1][2][5].

Kiedy EN 1090 znajduje zastosowanie?

Wymagania EN 1090 obowiązują wszystkich producentów i wykonawców, którzy wytwarzają lub montują konstrukcje stalowe lub aluminiowe wprowadzane na rynek UE. Dotyczy to także wyrobów trwale wbudowywanych w obiekty budowlane oraz podmiotów spoza UE, o ile ich wyroby trafiają na rynek unijny [1][3][5].

Zakres obejmuje wyroby zarówno jednostkowe, jak i seryjne wykonane ze stali lub aluminium, w tym elementy konstrukcyjne stosowane w układach zespolonych i innych rozwiązaniach budowlanych, jeżeli podlegają wymaganiom dotyczącym oceny zgodności i znakowania CE [3][5][7].

Z czego składa się EN 1090?

Pakiet tworzą trzy powiązane dokumenty: EN 1090-1, która definiuje ocenę zgodności wyrobów i zasady oznakowania znakiem CE, EN 1090-2 z wymaganiami technicznymi dla konstrukcji stalowych oraz EN 1090-3 dla konstrukcji aluminiowych [2][10].

Wymagania organizacyjne i techniczne obejmują m.in. personel kluczowy, wyposażenie, dokumentowane procedury i procesy specjalne. W EN 1090 wyspecyfikowano to wprost, w tym w punkcie 6.3 odnoszącym się do wymagań dla personelu, wyposażenia i procesów [2].

Na czym polega ocena zgodności i znak CE?

Ocena zgodności w rozumieniu AVCP przebiega według EN 1090-1 i kończy się deklaracją właściwości użytkowych oraz nadaniem znaku CE, który potwierdza zgodność wyrobu z wymaganiami UE [1][2][5]. Proces jest realizowany przy udziale jednostki notyfikowanej, która przeprowadza inspekcję wstępną, audyt oraz nadzór okresowy nad utrzymaniem systemu [5][7][8].

Brak spełnienia wymagań oceny zgodności i brak oznakowania znakiem CE uniemożliwiają legalne wprowadzenie wyrobu na rynek UE [1][5][7].

Co to jest Zakładowa Kontrola Produkcji FPC?

Zakładowa Kontrola Produkcji czyli FPC lub ZKP to obowiązkowy, udokumentowany system nadzoru nad procesami projektowania, wytwarzania, kontroli i obsługi niezgodności, wdrażany w zakładzie producenta zgodnie z EN 1090. System ten obejmuje zarządzanie kompetencjami personelu, nadzór nad wyposażeniem pomiarowym i kontrolnym, identyfikację wyrobu oraz monitorowanie procesów specjalnych [2][6].

Do obszarów krytycznych należą m.in. spawanie, cięcie, przygotowanie krawędzi, powłoki antykorozyjne oraz łączenie mechaniczne, dla których wymagane są kwalifikacje, nadzór i zapisy potwierdzające spełnienie wymagań [2][6].

Jakie są części EN 1090 i jakie wymagania regulują?

EN 1090-1 określa system AVCP, obowiązki producenta, sposób sporządzania deklaracji i zasady oznakowania znakiem CE. EN 1090-2 zawiera techniczne wymagania wykonania dla stali, a EN 1090-3 dla aluminium. Zastosowanie odpowiedniej części zależy od materiału i charakteru wyrobu budowlanego [2][10].

Jakie są klasy wykonania EXC i jak je dobrać?

W EN 1090 stosuje się klasy wykonania EXC określające poziom wymagań dla wykonania i kontroli. Dobór klasy następuje w zależności od przeznaczenia i znaczenia konstrukcji w obiekcie, co przekłada się na zakres kontroli, kwalifikacji personelu oraz wymagań proceduralnych [6].

Jak przebiega certyfikacja EN 1090?

Formalna certyfikacja obejmuje inspekcję wstępną, audyt systemu FPC, działania korygujące oraz wydanie certyfikatu zgodności, po czym producent wystawia deklarację i nanosi znak CE. System podlega stałemu nadzorowi jednostki notyfikowanej [8]. Przygotowanie do certyfikacji polega na wdrożeniu wymagań normy w praktyce organizacyjnej i technicznej zakładu oraz na właściwym udokumentowaniu procesów [4][9].

Jak EN 1090 łączy się z CPR 305/2011?

Pakiet EN 1090 jest zharmonizowany z CPR 305/2011, który ustanawia zasady wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych w UE. Po zakończeniu okresu przejściowego wymagania stały się obowiązkowe 1 lipca 2014 r., a zgodność potwierdza się w systemie AVCP poprzez udział jednostki notyfikowanej i oznakowanie znakiem CE [5][7].

Jakie są aktualne trendy i zmiany w EN 1090?

Nowelizacje PN-EN 1090 koncentrują się na doprecyzowaniu wymagań i ich spójności z systemem AVCP, a także na dalszej integracji z przepisami dotyczącymi wyrobów budowlanych. Rosną również oczekiwania związane z certyfikacją w kontekście eksportu do UE, co zwiększa znaczenie utrzymania zgodności i rzetelnej dokumentacji [7].

Kto musi spełnić wymagania EN 1090 spoza UE?

Wszyscy producenci, także spoza UE, którzy wprowadzają na rynek unijny konstrukcje stalowe lub aluminiowe, muszą wykazać zgodność z EN 1090 i prawidłowo oznakować wyroby znakiem CE. Warunek ten dotyczy zarówno dostaw elementów jednostkowych, jak i produkcji powtarzalnej [1][3][5].

Jakie wymagania stawia EN 1090 wobec personelu, wyposażenia i procesów?

Norma wymaga wyznaczenia i nadzoru nad personelem kluczowym, utrzymania sprawności i nadzoru nad wyposażeniem kontrolno-pomiarowym, a także kwalifikacji i monitorowania procesów specjalnych. Zestaw wymagań w tym zakresie jest ujęty wprost w normie, w tym w punkcie 6.3 dotyczącym personelu, wyposażenia oraz procesów [2][6].

Czy EN 1090 dotyczy także rozwiązań zespolonych?

Tak. Wymagania EN 1090 stosuje się również do elementów konstrukcyjnych pracujących w układach zespolonych i innych rozwiązaniach budowlanych, o ile podlegają one ocenie zgodności i oznakowaniu znakiem CE na mocy przepisów dla wyrobów budowlanych [3][5][7].

Podsumowanie

EN 1090 zwana potocznie ISO 1090 jest kluczowym zbiorem wymagań dla konstrukcji stalowych i aluminiowych w budownictwie w UE. Zapewnia ramy dla AVCP, wdrożenia FPC, doboru klas wykonania EXC i legalnego nadania znaku CE. Obowiązuje od 2014 r. w powiązaniu z CPR 305/2011, obejmuje producentów z UE i spoza UE oraz wymaga udziału jednostki notyfikowanej w procesie certyfikacji i nadzoru [1][2][5][6][7][8][10].

Źródła:

  • [1] https://hms-steel.pl/norma-en-1090-przepisy-i-obowiazki/
  • [2] https://ikmj.com/en-1090-co-to-za-norma-i-komu-jest-potrzebna/
  • [3] https://www.iso-system.eu/oferta/iso-1090
  • [4] https://advisory.szczecin.pl/na-czym-polega-wdrozenie-normy-pn-n-1090/
  • [5] https://www.iso.org.pl/uslugi-zarzadzania/wdrazanie-systemow/systemy-spawalnicze/en-1090/
  • [6] https://www.piks.com.pl/wp-content/uploads/2015/05/SKILLS-M03P-EN-1090.pdf
  • [7] https://inzynierbudownictwa.pl/norma-pn-en-1090-wykonanie-konstrukcji-stalowych-i-aluminiowych-nowelizacja/
  • [8] https://www.qualityaustria.com.pl/aktualnosci/en-1090-przygotuj-sie-do-certyfikacji/
  • [9] https://paulinagrabowska.pl/77-co-to-jest-norma-en-1090-jak-sie-certyfikowac/
  • [10] https://www.isocert.org.pl/certyfikacja/wymagania-dotyczace-konstrukcji-stalowych/